Saturday, September 20, 2008

ยังเหลือ อยู่ไหม

เหมือนอะไรๆเริ่มไม่ค่อยลงตัว ทำอะไรเธอเอาแต่มัวจะหาเรื่องกัน เหมือนที่คบเหมือนฝืนคบไปแค่วันๆ เจอกันไปมันก็แค่นั้น เชยและชา
ไม่ได้ยินว่ารัก มานานเท่าไหร่ นี่ไม่ใช่เธอไม่ใช่เลย
ยังเหลืออยู่ไหม มันหายไปไหน หาไม่เจอ ยังคิดกับเธออย่างเคยคิด ได้รึเปล่า คนสองคนนี้ หรือจะเหลือเพียงแต่เงา หมดเวลาลงแล้ว เรื่องเรารึไงเธอ
เธอไม่ค่อยสบตา ไม่มองหน้ากันเลย ไม่ใส่ใจดูแลอย่างเคย ไม่เหมือนเมื่อวาน เหมือนฉันคือภาระที่ช่างน่ารำคาญ มันจำเป็นจริงๆวันนี้ที่ต้องถามไป
ไม่ได้ยินว่ารัก มานานเท่าไหร่ นี่ไม่ใช่เธอไม่ใช่เลย
ยังเหลืออยู่ไหม มันหายไปไหน หาไม่เจอ ยังคิดกับเธออย่างเคยคิด ได้รึเปล่า... คนสองคนนี้ หรือจะเหลือเพียงแต่เงา หมดเวลาลงแล้ว...เรื่องเรา รึไงเธอ
ยังเหลืออยู่ไหม มันหายไปไหน หาไม่เจอ ยังคิดกับเธออย่างเคยคิด ได้รึเปล่า... คนสองคนนี้ หรือจะเหลือเพียงแต่เงา หมดเวลาลงแล้ว...เรื่องเรา รึไงเธอ
ยังเหลืออยู่ไหม มันหายไปไหน หาไม่เจอ ยังคิดกับเธออย่างเคยคิด ได้รึเปล่า... คนสองคนนี้ หรือจะเหลือเพียงแต่เงา หมดเวลาลงแล้ว...เรื่องเรา รึไงเธอ

Wednesday, July 16, 2008

ไม่เปลี่ยน

ฉันได้มาพบเธอหลังจากไม่ได้เจอกันมานานเกือบสามเดือน ไม่นานเหรอแค่สามเดือน ไม่จริงหรอกมันนานมากเลย เธอดูแปลกตาไป ผอมลง ผมตัดสั้น และรอยยิ้มจางๆนั้นที่ดูเปลี่ยนไป มันบ้าไปแล้วที่ฉันเองก็เปลี่ยน เปลี่ยนไปมากเหลือเกิน แต่มีอย่างนึงที่ฉันรู้เสมอว่ามันไม่เคยเปลี่ยน
และไม่มีวันที่จะเปลี่ยน มันคือความห่วงใยที่ยังคงมี ยังคงอยากรู้เรื่องราวสารทุกข์สุขดิบของเธอเสมอ ฉันคิดเสมอคิดมาตลอดว่าถ้าวันนี้สิ่งที่ยังคงเดิมคือฉันยังรักเธอ ยังคงมั่นคงในเรา เรื่องจะเป็นไงต่อ จะเกิดอะไรขึ้น ฉันคิดได้แค่ว่าก็จะมีคนต้องเจ็บและเจ็บแบบไม่จบ คนเหล่าน้ันเป็นใครมั้ง ฉันไม่รู้แน่ แต่ที่สำคัญนั้นคนที่เจ็บมากที่สุดก็คือเธอ คนที่ฉันเฝ้ารอให้กลับมา เฝ้าบอกว่ารัก ตลอดเวลา แล้วอย่างนี้ฉันจะยังมีความสุขจริงๆเหรอ ที่ยังคงเดิมอยู่ อย่างนั้นตลอดไป ครั้งนี้ฉันจึงจะขอเปลี่ยนอีก
ขออีกแค่อย่างเดียว การเปลี่ยนครั้งนี้ไม่สามารถใช้ยาชาหรือผ่าตัดได้ เป็นการเปลี่ยนสิ่งที่อยู่ข้างใน สิ่งที่มีต่อเธอ มันคือความรู้สึกทั้งหมดที่มี แน่นอนว่ามันยากและคงลำบากกว่าการเปลี่ยนอื่นๆใดๆ แต่ฉันจะทำให้ได้ให้คิดอยู่เสมอว่าเปลี่ยนนี้เพื่อเธอ แล้วการเปลี่ยนครั้งนี้เธอจะต้องชมว่ามันยอดเยี่ยมมาก
กว่าอื่นๆทั้งหมด
ขอบคุณน่ะที่จำสัญญาได้ว่าจะมา เธอก็มา มาอ่านข้อความนี้ มาหาเพื่อพาเที่ยว เธอมาจริงๆ ขอบคุณน่ะ

Thursday, June 5, 2008

สู้ๆสู้ตายค่ะ

กำลังจะเดินทางขึ้นไปหาแม่ที่เชียงราย ก็เลยถือโอกาสไปไหว้สวัสดีปีใหม่ไทยกับยายเลย แล้วก็ยังจะไปถือศีลกับแม่ครั้งแรกที่วัดร่ำเปิง เชียงใหม่ ต้องไปทำบุญให้คิวอีก500บาท เพราะเคยติดไว้ยังไม่ได้คืนนานมากมาก วันนี้นั่งอ่านข้อความเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ในประเทศไทยทำให้มีกำลังใจอยากอยู่อย่างมีคุณค่า อยากมีส่วนช่วยชาติบ้าง เคยคิดว่าตัวเองไม่อยากเข้าข้างฝ่ายใดเป็นฝ่ายสีขาว แต่ฝ่ายสีดำไม่เคยปราณีชาติบ้านเมือง ไม่เคยเห็นแก่คุณแผ่นดินที่ตัวเองเกิด รอผู้ที่จะมาช่วยกู้ชาติ รอนานมากไม่รู้จะสายเกินกาลรึเปล่า แต่ก็เชื่อคำๆหนึ่งที่ถูกกล่าวจารึกไว้ในสมัยอยุธยาว่า"สยามไทยไม่เคยสิ้นคนดี" ลูกของคุณอำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ อำนาจสยามเทวาธิราชเจ้า ที่อยู่ในสากลโลกนี้ ช่วยปกปักษ์รักษาผืนแผ่นดินไทยให้แคล้วคลาดภยันตรายทั้งปวงในครั้งนี้เถิด ตัวลูกมีสายเลือดไทยอยู่เต็มอกเต็มตัว รักเหลือเกินค่ะชาติไทย กษัตริย์ไทย ดูผิวเผินเหมือนลูกกำลังถูกกลืนกินด้วยวิวัฒนาการใหม่ๆ เป็นคนรุ่นใหม่ที่ไม่สนใจบ้านเมือง แต่ลูกรู้ดีถ้าถึงคราวคับคัน ลูกจะเป็นคนนึงที่ไม่ขอถอย ไม่รักตัวกลัวตาย ขอถวายชีวิตแก่แผ่นดินนี้เจ้าค่ะ จะสู้ตายไม่ถอยแม้เพียงก้าวเดียว...

Thursday, May 29, 2008

ทำร้ายตัวเอง

หลังจากโบกมือลาชายผู้หนึ่ง ซึ่งเบื่องหน้าทำเป็นไม่สนใจดูเหมือนมองไม่เห็นเค้า แต่ใครจะรู้ว่าลึกลงไปในสองดวงตาที่พร้อมจะพร่ามัวทุกเมื่อเพราะหยาดน้ำตาจะมีแต่เค้าคนนั้นอยู่มากมายเต็มเป็นหมด มันชัดมาก ชัดทุกอย่างทุกรายละเอียด รอยยิ้มอ่อนๆที่มุมปากนั่น รอยเศร้าลึกๆบนดวงตาและสีหน้าที่อ่อนล้าเพราะตรากตรำ ฉันใช้บริการของการบินไทยเดินทาง17ชั่วโมง การเดินทางครั้งนี้ดูไม่ยาวนานนักถ้าเทียบกับครั้งที่มาเพราะไม่ต้องเปลียนเครื่อง แถมมีเพื่อนคุยเพื่อนกินตลอดระยะเวลาของการเดินทางนั้น แต่นึกถึงความรู้สึกที่ต้องจากกับคนที่ไม่อยากจาก ไม่อยากพรากกับคนที่รัก การเดินทางครั้งนี้มันช่างยาวนานเหลือเกิน นานจนให้อดคิดไม่ได้ว่าอาจเป็นการเดินทางครั้งที่โหดร้ายและทรมานที่สุดที่เคยมีมา พาถึงผืนแผ่นดินไทยทันทีที่อยากทำคือโทรหาทางบ้าน ก็ดีอกดีใจกันไปพักนึง คืนนั้นฝนตกหนักทั้งคืน เดินทางกลับบ้านค่อนข้างทุรักทุเร พอถึงบ้านใจก็อยากพูดอยากคุยกับเค้าคนนั้นว่ามาถึงแล้วน่ะ ปลอดภัยล่ะ สิ่งที่ทำได้คือเปิดเน็ตรอติดต่อเค้า แต่สิ่งแรกที่เห็นกลับเป็นสิ่งที่บาดลึกลงไปในจิตใจ มันเป็นสิ่งที่ทำให้แผลที่เจ็บอยู่ กลายเป็นแผลลึกชะกัน สิ่งนั้นทำให้ฉันบาดเจ็บสาหัส มันตายไปแล้ว ใจฉันน่ะ ไม่นานฉันก็เกิดใหม่ด้วยร่างที่ไร้วิญญาณ ฉันทำร้ายตัวเองอยู่รึเปล่าน่ะ สิ่งที่ฉันทำอยู่นี้เรียกว่าทำให้ตัวฉันพบความสุขอยู่รึเปล่าน่ะ ฉันทำอะไรบ้างเหรอในสองอาทิตย์ที่ผ่านมาในผืนดินไทย ...อืม เยอะอยู่น่ะ

The Meaning of Love ความหมายของหัวใจ

เคยไหม...ที่จะมีคนให้อภัยคุณทุกอย่าง เคยไหม...ที่จะมีคนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ เคยไหม...ที่จะมีคนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง เคยไหม...ที่จะมีคนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ เคยไหม...ที่จะมีคนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน เคยไหม...ที่จะมีคนที่คุณอยู่ด้วยเฉยๆ แล้วมีความสุข เคยไหม...ที่จะมีคนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ เคยไหม...ที่จะมีไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม เคยไหม...ที่จะมีคนที่ทนคุณได้ ไม่ว่าคุณจะด่าว่าเค้ายังไง เคยไหม...ที่จะมีคนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็น ไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้ายคุณยังไง เคยไหม...ที่จะมีคนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก เคยไหม...ที่จะมีคนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกันสาส เคยไหม...ที่จะมีคนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ตาม เคยไหม...ที่จะมีคนที่คุณคิดถึงคนแรก เมื่อคุณทุกข์ใจ เคยไหม...ที่จะมีคนที่คุณรู้ว่า เค้าช่วยให้คุณสบายใจได้ เคยไหม...ที่จะมีคนแคร์คุณมากมาย ไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้ายังไง เคยไหม...ที่จะมีคนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ เคยไหม...ที่จะมีคนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลย

Wednesday, May 28, 2008

พยายาม

เคยสัญญากับคนๆนึงว่าจะมาเขียนเล่าเรื่องราวในบล็อคนี้ให้อ่าน เพื่อจะได้รู้ความเป็นมาเป็นไปของอีกฝ่ายนึง ก็เถียงไปว่าไม่อยากเพราะชอบเขียนเก็บไว้ในdailyมากกว่า จะหยิบออกมาอ่านอีก อ่านอีกเมื่อไหร่ก็ได้ที่ต้องการ แต่คนอีกฝ่ายจะไม่ได้รับรู้เรื่องราวของอีกฝ่ายเลย มันทรมานนะไอ้ความอยากรู้สารทุกข์สุขดิบว่าเค้าสบายดีไหม ไอ้ความเป็นห่วงเป็นใยก็อีกอย่างที่ตัดไม่ขาดซะที ก็จะเขียนเล่าเรื่องราวในนี้แหละถึงไม่รู้ว่าเค้าจะยังจำมันได้หรือเปล่า เค้าจะอยากรู้อยากเห็นเรื่องอีกฝ่ายอย่างที่ฉันเป็นหรือกลายเป็นรำคาญฉันก็ไม่รู้ ฉันก็จะเล่าความเป็นไปของฉันน่ะ ถ้าเธอเผอิญจำมันได้ เข้ามาอ่านก็อย่าลืมเล่าเรื่องของเธอบ้าง ฉันอยากอ่านมันมากๆเลยเรื่องของเธอน่ะ

Saturday, May 3, 2008

gift for sister and parents

Today, i'm so free. I don't have to work and I also completed all my homework. I'm sitting and think what I should buy for my sister and my parents as a gift. I came up with a lot of ideas such as cosmetics, sunglasses, and i pod. Finally, I could not decide yet because for buying a gift to someone is quite difficult because if you bought it for them and they don't like, you may be unhappy. I don;t know what other people opinions, but in my view, I have to figure out the appropriate stuff to them. Actually, I have not many choices because of limited of money. ahhahah. Another thing is that I should go to some places in the city to buy. Not just go online and find the stuff like this. The problem is I have no idea where in the city I should go. I'm new..