ไม่เปลี่ยน

ฉันได้มาพบเธอหลังจากไม่ได้เจอกันมานานเกือบสามเดือน ไม่นานเหรอแค่สามเดือน ไม่จริงหรอกมันนานมากเลย เธอดูแปลกตาไป ผอมลง ผมตัดสั้น และรอยยิ้มจางๆนั้นที่ดูเปลี่ยนไป มันบ้าไปแล้วที่ฉันเองก็เปลี่ยน เปลี่ยนไปมากเหลือเกิน แต่มีอย่างนึงที่ฉันรู้เสมอว่ามันไม่เคยเปลี่ยน
และไม่มีวันที่จะเปลี่ยน มันคือความห่วงใยที่ยังคงมี ยังคงอยากรู้เรื่องราวสารทุกข์สุขดิบของเธอเสมอ ฉันคิดเสมอคิดมาตลอดว่าถ้าวันนี้สิ่งที่ยังคงเดิมคือฉันยังรักเธอ ยังคงมั่นคงในเรา เรื่องจะเป็นไงต่อ จะเกิดอะไรขึ้น ฉันคิดได้แค่ว่าก็จะมีคนต้องเจ็บและเจ็บแบบไม่จบ คนเหล่าน้ันเป็นใครมั้ง ฉันไม่รู้แน่ แต่ที่สำคัญนั้นคนที่เจ็บมากที่สุดก็คือเธอ คนที่ฉันเฝ้ารอให้กลับมา เฝ้าบอกว่ารัก ตลอดเวลา แล้วอย่างนี้ฉันจะยังมีความสุขจริงๆเหรอ ที่ยังคงเดิมอยู่ อย่างนั้นตลอดไป ครั้งนี้ฉันจึงจะขอเปลี่ยนอีก
ขออีกแค่อย่างเดียว การเปลี่ยนครั้งนี้ไม่สามารถใช้ยาชาหรือผ่าตัดได้ เป็นการเปลี่ยนสิ่งที่อยู่ข้างใน สิ่งที่มีต่อเธอ มันคือความรู้สึกทั้งหมดที่มี แน่นอนว่ามันยากและคงลำบากกว่าการเปลี่ยนอื่นๆใดๆ แต่ฉันจะทำให้ได้ให้คิดอยู่เสมอว่าเปลี่ยนนี้เพื่อเธอ แล้วการเปลี่ยนครั้งนี้เธอจะต้องชมว่ามันยอดเยี่ยมมาก
กว่าอื่นๆทั้งหมด
ขอบคุณน่ะที่จำสัญญาได้ว่าจะมา เธอก็มา มาอ่านข้อความนี้ มาหาเพื่อพาเที่ยว เธอมาจริงๆ ขอบคุณน่ะ